หยินและหยาง

Money cannot buy Love but can buy Romantic.

เงินซื้อความรักไม่ได้ แต่สามารถทำให้รักทวีความโรแมนติกได้

ประโยคนี้ทำเอาผมในยุคที่เชื่อมั่นว่าความรักไม่จำเป็นต้องใช้เงิน กระเทือนไปเหมือนกัน

ที่กระเทือนไม่ใช่เพราะมีใครเดินมาชนหรอกครับ แต่เป็นเพราะเห็นด้วย

ผมไม่เถียงครับว่า ไม่มีเงินก็โรแมนติกได้ แต่การซื้อดอกไม้ให้คนที่เรารักสักช่อ (อันนี้ขอเรียกว่า โรแมนติกแบบคลาสสิค) จำต้องใช้เงินครับ ต่อให้ซื้อดอกกุหลาบสักดอก (ที่ผมเคยซื้อถูกสุดก็ 3 ดอก20บาท คุณยายคนนึงเอามาเร่ขายอะ) ก็ยังต้องเสียเงินเลย

บางคนเถียง เชอะ! ฉันเด็ดเอาริมทางให้เขาก็ได้

ได้ครับ แต่มันโรแมนติกไม่พอ ยกเว้นว่าเข้าไปในป่า เด็ดกันในป่าเป็นช่อๆแล้วเอามาให้ อันนี้ยอมรับว่าโรแมนติกกว่าจริง แต่ก็ต้องเสียเงินค่ารถเข้าป่าอยู่ดีละนาย

ที่อัพเรื่องนี้ขึ้นมาไม่ได้จะมาตั้งกระทู้ ถกประเด็น โต้วาทีอะไรหรอกครับ เพียงแค่อยากมาแบ่งปันความรู้สึกว่า

คนเราบางครั้งก็ต้องยอมจ่ายสตางค์ เพื่อความสัมพันธ์ที่อ่อนหวานบ้างก็เท่านั้นเอง