หยินและหยาง

13.อย่าถกเกียงธุรกิจภายในลิฟต์

14.ใช้บัตรเครดิตเพื่อความสะดวก อย่าใช้เพื่อก่อหนี้สิน

15.อย่าหยิ่งหากจะกล่าว ขอโทษ

บางครั้งผมก็เกิดสงสัยขึ้นมา ถ้าไม่ผิดเราจำเป็นต้องขอโทษไหม แม้ว่าการขอโทษจะทำให้เรื่องทั้งหมดจบลงอย่างรวดเร็วและละมุนละม่อม ผมเคยสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ขอโทษใครถ้าเราไม่ผิด เพราะนั่นจะแสดงถึงความไม่มีจุดยืนของตัวเอง และจะทำให้คนที่เราขอโทษได้ใจ ก็เหมือนกับเด็กที่ลงไปดิ้นพร่านกับพื้น เพราะอยากได้ของเล่นแล้วพ่อแม่ก็ซื้อให้จริงๆ

แต่หลังจากที่ผ่านมาหลายสถานการณ์ จริงๆแล้วบางครั้งการกล่าวคำขอโทษแม้เราจะไม่ผิดก็เป็นสิ่งจำเป็น

คงคล้ายกับการที่บางครั้งเราจำเป็นต้องโกหกเพื่อถนอมน้ำใจกันกระมัง

16.อย่าอายหากจะบอกใครว่า ไม่รู้

มีหนังสือเรื่อง คนฉลาดแสร้งโง่ ของนักเขียนชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง สอดคล้องกับข้อที่ผมชอบพอดี คนโง่มักจะแสร้งฉลาด และอายที่จะบอกว่าไม่รู้ และเพราะไอ้การที่ทำเหมือนกับว่าเขารู้ทุกอย่างนี่แหละที่ทำให้เขาไม่รู้อะไรเลย

โสเครติสกล่าวว่า I know I know nothing เขาถึงได้เป็นนักปราชญ์คนแรกแห่งยุค กล้าที่จะพูดว่าไม่รู้ แล้วคุณจะรู้มากกว่าที่คุณควรรู้ และเมื่อคุณยิ่งรู้มากขึ้น ขึ้นจะรู้ว่าคุณไม่รู้อะไรเลย

17.ระยะทางนับพันกิโลเมตร แน่นอนมันไม่ราบรื่นตลอดทาง

18.เมื่อไม่มีใครเกิดมาแล้ววิ่งได้ จึงควรทำสิ่งต่างๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป

19.การประหยัดเป็นบ่อเกิดแห่งความร่ำรวย เป็นต้นทางแห่งความไม่ประมาท

20.คนไม่รักเงิน คือคนไม่รักชีวิต ไม่รักอนาคต

21.ยามทะเลาะกัน ผู้ที่เงียบก่อนคือผู้ที่มีการอบรมสั่งสอนที่ดี

22.ชีวิตนี้ฉันไม่เคยได้ทำงานเลยสักวัน ทุกวันเป็นวันสนุกหมด

23.จงใช้จุดแข็ง อย่าเอาชนะจุดอ่อน

ข้อนี้โดนซะ ผมว่าคนเราจุดอ่อนมีเยอะครับ แต่ถึงแม้ว่าจุดแข็งมีน้อย ถ้าเราสามารถใช้ประโยชน์จากจุดนั้นได้อย่างเต็มที่ ทำในสิ่งที่เราทำได้ดีที่สุด จุดอ่อนแม้จะยังคงอยู่ แต่จุดแข็งสามารถดันเราขึ้นไปถึงจุดที่เราอยากจะไปได้ ทำในสิ่งที่ชอบ และทำมันให้ดีที่สุด

24.เป็นหน้าที่ของเราที่จะพูดให้คนอื่นเข้าใจ ไม่ใช่หน้าที่ของคนอื่นที่จะทำความเข้าใจในสิ่งที่เราพูด