หยินและหยาง

"ลูกค้า คือ พระเจ้า"?

คำนี้ได้ยินจนชินหู แต่เมื่อเช้าได้ฟังข่าวเกี่ยวกับ "พระเจ้า" ในเมืองจีนแล้วถึงกับต้องขมวดคิ้ว "พระเจ้า" งี่เง่าไม่มีเหตุผลขนาดนั้นเลยเหรอ

ข่าวแรก พนักงานหญิงของบริษัทหนึ่งได้รับการบอกจากนายจ้างว่า ให้ลดความอ้วนภายในสองเดือน ไม่งั้นก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าหางานใหม่ได้

เธอถึงกับงง ด้วยส่วนสูง150กว่า แต่หนักแค่60กว่า ไม่น่าจะถึงกับทำให้เธอต้องตกงาน

สอบถามสาเหตุได้ความว่า ลูกค้าที่มาติดต่องาน เห็นพนักงาน "อวบ" (ตามข่าวเขาด่าถึงขนาดว่า "เอวหนาเหมือนเอวหมี") แล้วไม่รู้สึกไม่สบายตา เลยบอกให้ไปปรับปรุงแก้ไข

บริษัทก็ดีใจหาย บอกว่า คำเตือนที่ดีของลูกค้า จะทำให้บริษัทก้าวหน้า ว่าไปนั่น เลยสั่งลดน้ำหนักเป็นการด่วน เฮ้อ!!!

ข่าวที่สอง ไร้สาระไม่แพ้ข่าวแรก เรื่องมีอยู่ว่าชายคนหนึ่งขึ้นแท็กซี่ พอส่งไปถึงที่แล้วกลับไม่ยอมลงจากรถ และไม่ยอมจ่ายเงินด้วยเหตุผลที่ว่า นั่งยังไม่ครบระยะทางที่กำหนด คือ ถ้า35บาทฉันนั่งได้2กิโล ฉันก็จะนั่งจนครบ2กิโลก่อนถึงจะยอมลงและจ่ายตังค์

คนขับไม่รู้ทำไงดี ก็เลยต้องขับวนแถวนั้นให้ครบระยะทาง "พระเจ้า" ถึงพอพระทัยและยอมเสด็จลงจากรถ

ฟังแล้วรู้สึกฉุน คนเราเดี๋ยวนี้ไร้เหตุผลกันขนาดนี้เลยเหรอ มีอำนาจการจับจ่ายใช่ว่าจะเหนือกว่าคนอื่น ฝากให้เป็นอุทธาหรณ์ หวังว่าคนไทยอย่าได้ทำตัวเป็น "พระเจ้า" แบบนี้เลย