หยินและหยาง

เห็นรูปแล้วคุ้นกันบ้างไหมครับ (ข้างในเป็นแผ่นวงกลมสีแดงๆ)

ผมว่าเพื่อนๆคงไม่แค่รู้จัก แถมหลายคนคงเคยกินแล้วเป็นแน่ ไอ้ขนมชนิดนี้ แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า มันเป็นสุดยอดยาย่อยอาหารเบอร์หนึ่งในตำรายาจีน

พระเอกของเราคนนี้คือ "ซานจา" ครับ

ซานจาจัดอยู่ในหมวดยาย่อยอาหารในตำรายาจีน มีสรรพคุณในการย่อยอาหารเป็นเลิศ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อสัตว์ หรืออาหารมันๆทั้งหลาย

เพื่อนๆไปกินบุฟเฟต์กันมา ยัดกันจนถึงลูกกระเดือกเพราะความเสียดาย กินจนถึงขนาดต้องเตือนคนข้างๆว่าอย่าพึ่งมาแตะฉันนะ เดี๋ยวของมันจะกระดึบออกมาจากคอ ประมาณนั้นใช่ไหมครับ เสียตังแล้วยังต้องมานั่งท้องอืด ทรมานอีกหลายชม.กว่าจะทำอะไรต่อไปได้

งั้นก็นี่เลยครับ ซานจา หลอดเดียวเห็นผล เพียงไม่นานท้องคุณจะไม่อึดอัดอีกต่อไป (อันนี้ไม่ได้ค่าโฆษณาแต่อย่างใดนะครับ)

ผมลองมาแล้วครับ เห็นผลมากๆ ก่อนไปกินบุฟเฟต์ก็พกติดตัวไว้ก็ดีนะครับ ลืมไปได้เลยยาฝรั่งทั้งหลายที่ว่าช่วยย่อยอาหาร คือผมไม่ค่อยสนับสนุนให้กินยาฝรั่งนักเพราะ ยาก็เป็นสารเคมีอย่างนึง ยังไงก็มีผลต่อตับและไตได้ถ้ากินเยอะ ส่วนซานจาเป็นผลไม้ครับ ไม่มีโทษแต่อย่างใด

นอกจากช่วยย่อยอาหาร บำรุงกะเพาะแล้ว เจ้าแผ่นแดงอันจิ๋วนี้ยังมีสรรพคุณแก้ช้ำใน ฟกช้ำดำเขียว หรือปวดประจำเดือน เป็นต้น แต่ว่าสรรพคุณหลังๆนี่ผมว่าคงต้องกินเป็นยาต้มถึงจะเห็นผล

อย่างไรก็ตาม ผมไม่แนะนำให้กินอาหารกันจนอิ่มเกินเหตุนะครับ เพราะนั่นรังแต่ทำลายสุขภาพตัวเอง ถึงแม้จะมียามาคอยช่วย แต่การพึ่งแต่ยามันก็ทำให้เกิดอาการ"เสพติด" คราวนี้กะเพาะย่อยเองไม่เป็นแล้วทำไงอะ ไม่ต้องกินไปตลอดชีวิตเหรอ เพราะฉะนั้นรักษาสมดุลของร่างกาย เดินทางสายกลาง ไม่ทำอะไรสุดขั้ว สุขภาพจะสมบูรณ์แข็งแรงครับ

แถมเพลง 失控的胖子 (เจ้าอ้วนที่คุมตัวเองไม่อยู่) ประกอบให้ เพลงมันน่ารักมาก เนื้อเพลงฮาดี เลยต้องแปลมาให้ฟังกัน เนื้อเพลงเขาออกแรงนิดๆประชดเสียดสี เพราะฉะนั้นเลยต้องแปลให้ได้อารมณ์นิดหน่อย ไม่กล้าแปลหยาบเกินไป

我总觉得自己是个胖子
很想变瘦的死胖子
每天还是一直都在吃

就是因为身边有个瘦子
大吃大喝却不会胖
她的名字就是徐熙娣

她约我吃
我就去吃
明明就正在减肥
炸鸡肉圆
火锅甜点
为何她不肥我却变肥

我曾经想过要跟她断交
因为她的食量太大
再下去我一定会爆炸
每次吃完饭后过十分钟
她竟然问还要不要吃
我真想要呼她巴掌

吃吃吃吃吃吃吃吃

你有完没完
这死瘦子
但也没人逼我吃
自己失控还怪别人
承认吧
你根本就爱吃

我总觉得自己是个胖子
很想变瘦的死胖子
每天还是一直都在吃
总是骗自己能吃就是福
还不是要找个借口
一有空就疯狂地大吃
一直大吃

ฉันคิดอยู่เสมอว่าฉันคือเจ้าอ้วน

เป็นคนอ้วนที่คิดอยากจะผอม

แต่ทุกวันก็ยังคงตั้งหน้าตั้งตากิน

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าข้างตัวฉันมีไอ้ผอมอยู่คน

ทั้งๆที่กินดะแต่ก็ไม่ยอมอ้วน

ชื่อของเธอคือ ฉูซีตี้ (ดาราไต้หวันคนหนึ่ง)

หล่อนนัดฉันไปกิน

ฉันก็ไปกิน

ทั้งๆที่ฉันก็กำลังลดความอ้วน

กินทั้งไก่ทอด ลูกชิ้น

หม้อไฟ ของหวาน

ทำไมมันไม่อ้วนแต่ฉันอ้วนฟะ

ฉันเคยคิดที่จะเลิกคบกับมัน

เพราะมันแ_กเก่งเป็นบ้า

ถ้าเป็นงี้ต่อไปฉันต้องกินจนท้องระเบิดแน่

ทุกครั้งหลังกินข้าวผ่านไปสิบนาที

มันยังมาถามว่ายังจะกินอีกไหม

ฉันอยากจะตบหน้าหล่อนสักทีจริงๆ

กิน กิน กิน กิน กิน กิน กิน

หล่อนนี่ไม่รู้จักจบจักสิ้น

ไอ้ผอมเฮงซวย

แต่ว่า จริงๆแล้ว มันก็ไม่ได้บังคับให้เรากินนี่หว่า

ตัวเองคุมปากไม่อยู่ ยังไปโทษคนอื่น

ยอมรับซะเถอะ

ว่าจริงๆแล้วเป็นเราเองที่ชอบแ-ก

ฉันคิดอยู่เสมอว่าตัวเองคือเจ้าอ้วน

เป็นคนอ้วนที่คิดอยากจะผอม

แต่ทุกวันก็ยังตั้งหน้าตั้งตากิน

คอยหลอกตัวเองเสมอว่ากินได้กินลงถือเป็นความสุข

ก็เพื่อที่จะหาข้ออ้างให้ได้กิน

พอว่างเมื่อไรก็ไปสวาปาม

สวาปามมมมม