จนกว่าจะพบกันอีก

posted on 05 Mar 2007 21:50 by aunlamun  in Romantic

กลับมาถึงเซี่ยงไฮ้เมื่อวานนี้

ไม่รู้เพื่อนๆรับมือกับการลาจากได้ดีแค่ไหน แต่สำหรับผมจำต้องรับมันให้ได้ เพราะยังต้องพบพานและจากพรากอีกหลายปี

แต่ผมก็สะเทือนใจทุกครั้งที่แยกจากมา มันไม่มีทางชินหรอกครับกับความรู้สึกต้องห่างจากคนที่รักแบบนี้ และก็จะไม่ขอชินด้วย เพราะนั่นรังแต่จะทำให้รสชาติของความสุขในการเจอกันครั้งต่อไปต้องจืดจางลง

เพียงแต่ภาพช่วงเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน ค่อยๆเอ่อล้นจากเบื้องลึกในจิตใจ เล่นผ่านในความคิด วนไปเวียนมาอย่างไม่รู้จบ

อยากบอกเธอซักคำ

"พี่ไม่เป็นไรนะ แค่คิดถึงเท่านั้นเอง..."

28 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ความรักคือการรอคอยค่ะ

#1 By รักน่ะจุ๊ฟๆ on 2007-03-05 21:55

มีแฟนเป็นคุณหมอเชนซะอย่าง สบายใจหายห่วงได้เลยค่ะแฟนคุณหมอเชน แต่คงต้องทนคิดถึงนิดหน่อยเนอะ

นึกว่ากลับมาถาวรแล้วนะเนี่ย

#2 By no one on 2007-03-05 22:07

ความคิดถึง จะทำคนเราอยู่ใกล้กันค่ะ เมธ์เชื่ออย่างนั้น

พี่เชนสู้ๆ

#3 By maebin on 2007-03-05 22:14

^^"

อิจฉาคนได้พักผ่อนจังเลย ปิดเทอมก็มีเรียนทั้งเคมีชีวะฟิสิกส์เลขดนตรี มั่วไปหมดเลย ชีวิต

#4 By Dr.Key on 2007-03-05 22:29


รักแท้ .. ระยะทางและความห่างไกล
จะไม่เป็นผลอะไรนะคะ ..
ขอให้คิดถึงกัน และ รักกันอย่างเคยนะคะ

#5 By moodee on 2007-03-05 22:45

อืมม แฟนก้ออยู่ห่างไกล
แต่ใจเราอยู่ใกล้กัน ฮิ้วววววว
ระยะทางย่อมไม่เปนอุปสรรค ตราบใดที่เรายังคงเชื่อใจกันอยู่

สู้ๆๆค่ะพี่เชน คิดถึงจัง

#6 By ++ AunG*Pooh-noi ++ on 2007-03-05 22:58

ผมผ่านการจากลามาแล้วหลายครั้ง

ส่วนใหญ่เป็นลาจากผู้ร่วมงานเก่า ไปสู่ผู้ร่วมงานใหม่

...

หมอเชนสู้ๆครับ

#7 By PeeYong \-_-> on 2007-03-05 23:14

รอนะคะเชน...จนกว่าจะได้พบกันอีก


เชื่อว่าใครคนนั้นก็กำลังรอวันนั้นด้วยเหมือนกัน


เป็นกำลังใจให้ค่ะ

#8 By Hongfha on 2007-03-05 23:46

กว่าจะผ่านจุดนี้ไปได้ คงต้องใช้ความอดทน... อดทนรออีกหน่อยนะคะ
สักวัน ก็จะถึงวันนั้น...
สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้

#9 By .;:melody:;. on 2007-03-06 00:13

อิจฉา

#10 By chim on 2007-03-06 01:03


อรุณสวัสดิ์จ้ะลูกเชน

นี่ก็เป็นอีกบทหนึ่งของการฝึกให้เราอดทน และเข้มแข็งทางจิตใจจ้ะ
ความคิดถึง...บางครั้งก็ทำให้เราเหงาเศร้าได้เหมือนกันล่ะ

แต่มันจะต้องผ่านไปได้นะ แล้วความสุขจะเข้ามาแทนที่เป็นกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ

#11 By P Pu on 2007-03-06 05:57

"พี่ไม่เป็นไรนะ แค่คิดถึงเท่านั้นเอง"

ฟังแล้วปวดใจตุ๊บ ๆ งัยบอกไม่ถูกนะ หรือว่าอารมณ์เราตอนนี้ก็รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกันก็ไม่รู้อ่ะเชน ...

ขอให้ผ่านมันไปได้ แต่ไม่ต้องชิน เพราะมันไม่ใช่ความเคยชินที่เราจะต้องเผชิญ แต่มันคือ ความหวังนะ เราว่า :)

สวัสดีอีกครั้งหลังจากหายไปซักพักอ่ะจ้า ...หวังว่าชีวิตที่เซี่ยงไฮ้ของเชนจะกลับมาเป็นปกติเหมือนเช่นทุกครั้งที่เราเข้ามาอ่านใน blog นี้นะ ...

have a nice day~

J

#12 By *~ Love is all around ~* on 2007-03-06 11:49


ไม่มีทางชินได้ จริงๆ ค่ะ พี่เชน..
ย้งน้อยต้องไปเรียน ไปอยู่หอ.. ได้กลับบ้านทุกอาทิตย์ แต่ว่า..ก็ร้องไห้เกือบทุกครั้ง.. คิดถึงหม่าม๊ากับป่าป๊า
ถึงแม้ปีหน้าไม่ต้องอยู่แล้ว.. ได้ไปกลับ..

แต่ก็ต้องไปเรียนต่อที่เมกา สิบเดือน..
คงทำใจไม่ได้ แต่มันก็ต้องไป

ทำเพื่ออนาคตนะคะ พี่หมอเชน
ห่างกันแสนไกล หัวใจอยู่ใกล้กัน



#13 By ย้งยี้ on 2007-03-06 14:52

วันนี้แอบโรแมนติคนะหมอเชน

การับมือกับการจากลาเรอะ... ไม่ยากหรอก แค่ร้องไห้แบบนอนสต็อปจากสนามบิน Pudong จนถึงสนามบินดอนเมืองเอง

(พี่แอร์ก็ใจดี เสิร์ฟข้าว อีเด็กนี้ก็ไม่กิน เอาแต่ร้องไห้ เลยเอาไพ่ให้เล่นซะงั้น)

ดีใจด้วยนะ ที่ถึงแล้วโดยสวัสดิภาพ

#14 By sun_square on 2007-03-06 19:11

จริงๆ อ่านบลอคตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เม้นไม่ออกตั้งแต่อ่านท่อนนี้แล้วค่ะ
"พี่ไม่เป็นไรนะ แค่คิดถึงเท่านั้นเอง..."
มัน...อธิบายไม่ถูกอ่ะ แต่อ่านแล้วมันใจแป้วพิกล...เง้ออออ


จะว่าไปแล้วก็...ยังดีกว่าไม่มีคนให้คิดถีงนะค่ะ

#15 By ดินสอทราย on 2007-03-06 23:07

อิจฉาจังเลยอ่ะเพ่

#16 By ฟิวส์ on 2007-03-06 23:42

ยางมะได้ไปเลยค่ะคุงหมอ อาจเป็นเพราะยังไม่มีอาการปางตายเลยขี้เกียจหาหมอมั้งคะ 5555555

#17 By no one on 2007-03-06 23:54

รูปซึ้งงงะ

#18 By simplified on 2007-03-07 10:11

ไปของ YFU ค่ะ..
YFU เกิดทีหลัง AFS

#19 By ย้งยี้ on 2007-03-07 20:50

โอ.... คุณเขียนอำลาได้กินใจเหลือเกิน

#20 By น้ำเงินเจือขาว on 2007-03-07 22:09

ได้อ่านแล้วคิดถึงแฟนจังค่ะ.........
ตอนนี้เค้าเป็นทหาร...อยู่ไกลค่ะ
นาน ๆ กว่าจะเจอกันที..............
...

#21 By GoddessIsis on 2007-03-07 22:45

ทำไมต้องคิดว่าห่างไกลกันละ เพราะงัยก็อยู่ในโลกเดียวกัน ...คิดว่าว่าเราห่างกันแค่กายนะคะ แต่ใจเราก็ยังคงอยู่ใกล้กัน งัยคนที่เรารัก และรักเรา เก็อยู่รอบ ๆ ตัวนะละคะ...
งัยก็ขอเป็นกำลังใจหนึ่งให้ความคิดถึงลดน้อยลง......

#22 By Dark Girl on 2007-03-09 13:22

เมธ์คงไม่ได้ซื้อนิยายรักวัยรุ่นเกาหลีหรอกพี่เชน หาอ่านได้จากเว้บเยอะแยะ อ่านของที่ตัวเองแต่งแทนแล้วกัน ฮ่ะๆๆ

ที่จะซื้อก็ไม่พ้นพวกหนังสืออ่านเล่น แต่คงเป็นพวกวรรณกรรมแปล ที่แน่ๆ ต้องซื้อดิคค่ะ (ฟังดูเป็นเด็กรักการเรียนขึ้นมาทีเดียว ฮ่าๆๆ)

#23 By maebin on 2007-03-10 17:32

"พี่ไม่เป็นไรนะ แค่คิดถึงเท่านั้นเอง.."
ฟังดูเศร้าๆ ยังไงไม่รู้อ่ะคะ พี่เชน แต่ยังไงก็สู้ๆนะคะ เพื่อการเป็นหมอที่ดี คิดซะว่า
"การห่างไกลกันนานๆ มันทำให้การพบกันแต่ละครั้งมีค่า " 加油!!!
เหงาๆก็ มาเล่นกะน้องๆได้นะคะ อิอิ น้องๆก็ต้องการ การปฐมพยาบาลเหมือนกัน ( คนละกรณีกะพี่เชนค่ะ อิอิ )

#24 By ***阿旺 *** (61.171.93.134) on 2007-03-10 21:58

การจากลาเป็นเรื่องเศร้าอยู่แล้วล่ะค่ะ

แต่จากเพื่อจะได้พบกันอีกจะมีความคิดถึงอยู่ด้วย
บางอารมณ์มันก็กลายเป็นความอบอุ่นเหมือนกันนะ

ขอบคุณที่เข้าไปทักทายกันค่ะ

#25 By ระหว่างทาง on 2007-03-11 00:04

ใจเย็นๆนะพี่เชน....เอ๋ก็เคยผ่านช่วงเวลานี้มาแล้ว เข้าใจนะว่ามันเหงาขนาดไหน...แต่ก็ต้องทำใจให้ได้ ถ้าเรายังรักเขาอยู่ ถ้าเราไม่อยากเสียเขาไป...และอีกอย่าง เอ๋มักจะบอกเพื่อนที่ไปเรียนเมืองนอกคนเดียว แล้วเกิดอาการhomesick ว่า "มันเป็นทางที่เราเลือกมาเองนะ ไม่มีใครบังคับให้เรามาทางนี้ เราก็ต้องอดทน เดินไปถึงปลายทางให้ได้" สู้ๆนะพี่เชน

#26 By โลมาน้อย on 2007-03-11 10:00

แง้งงงง รูปไม่ขึ้น อดดูเลย อดๆๆๆ เห็นแต่ยอดไม้ กะ หลังคา

ว่าแต่ว่า โรคพี่บีซิค
(แปลงมาจาก โฮมซิค -..-)
นี่ต้องฝังเข็มตรงจุดไหนน้อ ถึงจะหาย
กิกิ
แต่อีกแค่แปปเดียวเองก็ได้กลับแล้วว
เวลาเดินอย่างรวดเร็ว ยิ่งใกล้สอบยิ่งเดินเร็ว โอ้ววว เจิ่นต้วน....TOT

#27 By น้องเอ๋ ^*^ เหะๆ (61.171.94.197) on 2007-03-12 16:54

โรแมนติก มากๆ
ประโยคสุดท้ายเนี่ย ให้ความรู้สึกที่บอกเป็นตัวหนังสือไม่ได้ แต่อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกของคนเขียนเลยอ่ะ

#28 By paopei (61.171.93.96) on 2007-03-13 17:43