หยินและหยาง

ถามมาเยอะนะครับเกี่ยวกับเรื่องฝังเข็ม ก็มาตอบกันตรงนี้ละกันครับ

คุณหมูดีถามว่า

"เราเป็นโรคปวดหลัง ปวดไหล่ .. คงเพราะนั่งเล่นคอมฯ
มากเกินไปนี่หละ นั่งทำงานก็อยู่ต่อหน้าคอมฯ กลับบ้าน
ก็เล่นอีก .. ชอบไปนวดแทน นวดแผนไทย คนนวดบอก
เส้นตึงมากเลยนะคะ ทั้งหลัง ทั้งไหล่ .. นั่นสิ ไม่งั้นจะมา
นวดทำไมอ่ะจ่ะ .. แต่ไม่เคยหายหลังจากนวดสักที
.. ขอถามอย่างกลัวๆ เข็มว่า .. แบบนี้ฝังเข็มช่วยให้หาย
ปวดหลัง ปวดไหล่เป็นปลิดพลิ้งเลยรึปล่าวคะ "

นวดนั้นดีครับ อย่างน้อยก็คลายกล้ามเนื้อและทำให้เลือดลมเดินดี ฝังเข็มก็เป็นหลักการเดียวกัน ดีกันคนละอย่างครับ นวดให้ความรู้สึกผ่อนคลายดี แต่ผลฝังเข็มจะเห็นได้เร็วกว่า ส่วนจะทำให้หายเป็นปลิดทิ้งเลยหรือเปล่านั้นขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยครับ

หนึ่งคือการรักษาที่ต่อเนื่อง ปวดหลังปวดไหล่ไม่ได้เกิดขึ้นภายในวันเดียว มันสะสมมาระยะเวลาหนึ่งเพราะฉะนั้นการจะรักษาให้หายก็ต้องใช้เวลาเหมือนกันครับ

สองคือ ถ้าเราไม่กำจัดเหตุแห่งโรคนั้นไซร้ โรคก็จะยังคงเกิดกับเราต่อไป เพราะฉะนั้นคงต้องเล่นคอมให้น้อยลง พักไหล่พักหลังบ้าง มีการยืดเส้นยืดสายทุกครึ่งชม. เป็นต้นครับ

ขอฟันธงแบบคนเป็นหมอว่าฝังเข็มช่วยได้ครับ อิอิ

อีกข้อนึงที่มีคนถามมาเยอะคือ "ฝังเข็มเจ็บไหม"

ก็ขอตอบแบบกลางๆ แอบเอียงเล็กน้อยว่าไม่เจ็บครับ ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับฝีมือของหมอก็ขนาดผมพึ่งเริ่มฝังเข็มได้ไม่นาน คนไข้ยังบอกว่ามือเบา ไม่รู้สึกเจ็บ งั้นคนที่เป็นหมอมานานแล้วก็ไม่ควรจะเจ็บครับ คนไข้ผมคนนึงตอนแรกก็กลัวเจ็บครับ ไม่ให้ฝัง พอตอนผมใกล้กลับเขาก็เหมือนจะไม่อยากทนกับโรคแล้วยอมให้ผมฝังแต่โดยดี สุดท้ายก็ไม่เจ็บ แถมยังบอกว่ารู้งี้ให้ฝังตั้งนานแล้ว

สำหรับภูมิแพ้ของน้องเตยนั้น พี่ว่าไปกินยาจีนดีกว่าครับ

ส่วนโรคประหลาดๆอย่างแก้ดื้อของน้องเมธ์นี่สงสัยต้องขู่เอาละว่าถ้ายังดื้อจะฝังเข็มให้เจ็บๆ จะได้จำ ดีไหมเมธ์

หรือเพิ่มความโรแมนติกของคุณชิมนี่ ไม่รู้จะแก้ยังไงครับ อันนี้คงต้องไปปรึกษากับคุณหมอ ป. (นามสมมติ) เป็นการส่วนตัวแล้ว หุหุ

ถ้ายังสนใจเรื่องฝังเข็มก็ไปอ่านต่อได้ที่

เกาะกระแสหมอโฮจุน การฝังเข็มทำไมถึงรักษาโรคได้

เกาะกระแสหมอโฮจุน ฝังเข็มรักษาโรคได้อย่างไร (2)

แล้วก็ขอบคุณทุกกำลังใจนะครับ ไม่ว่าจะเป็นแม่ปุ๊ แคมป์ หงส์ น้องเมโลดี้ เอ๋ เอิง ครูอุ๋มอิ๋ม ดาว น้องระหว่างทาง คุณ Dark Girl นุช ย้งน้อย เหมียว ศิษย์น้อง และ คุณพียง

...................................................

กลับไทยไปคราวนี้แม้จะไม่ได้ทำอะไรมากมาย แต่เริ่มให้ความรู้สึกว่าตัวเอง(กำลังจะเป็น)หมอมากขึ้น เพราะกลับไปคราวก่อนนู้นเตรียมเข็มกลับไปเพียง 5 เล่ม นัยว่าใช้รักษาตัวเองคนเดียว แต่ดันมีคนไข้มาขอให้รักษาตกหมอน ก็เลยเกิดอาการเข็มขาดแคลนครับ

คราวนี้เลยเตรียมเข็มกลับไปเยอะ ก็ไม่ได้คิดหรอกครับว่าจะมีคนมาขอให้ช่วยฝังเข็มหรือเปล่า แต่ปรากฎว่า 170 คือจำนวนเข็มที่ใช้รักษาคนไข้ 5 คนในช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่อยู่ไทย

ห้าคนนี้มีอาการแตกต่างกันไปครับ คนนึงปวดหลัง คนนึงมือชา คนนึงไหล่ชา คนนึงปวดขา งอนิ้วไม่ได้ คนนึงปวดเข่า งอเข่าไม่ได้ทุกคนมีอาการที่ดีขึ้น คือ งอนิ้วได้ แขนหายชา หลังปวดน้อยลง เป็นต้น ขอเรียกแบบว่า ผลการรักษาไปในทาง positive ละกัน

แต่ในห้าคนนี้ คนที่โดนเข็มฝังมากที่สุดคือ แม่ ผมครับ จำไม่ได้ว่ารวมแล้วฝังไปกี่เข็ม แต่ครั้งที่มากที่สุดก็เกือบ 20 เข็มครับ ที่แน่ๆคือฝังรักษาอาการหลากหลายที่สุด เรียกว่าโดนเกือบครบทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นคอ ไหล่ ท้อง แขน ขา ขาดหลัง กับ ศีรษะ ก็ครบองค์พอดี

จะบอกว่าผมอยากลองฝังเข็มด้วยก็คงไม่ผิด หนุ่มไฟแรงครับกำลังร้อนประสบการณ์ เพราะฉะนั้น ไม่ว่าแม่ไม่สบายเป็นอะไร ผมก็จะเสนอให้ลองฝังเข็มดู ซึ่งแม่ก็ดีใจหาย ยอมทำตามแต่โดยดี ผลที่ได้ก็ไม่เลวครับ แม่งอนิ้วได้ วันนึงไหล่ตึงคอตึง จิ้มปุปก็หายปัป ขาแม่ก็บอกว่าดีขึ้น แต่เวลาน้อยไปหน่อยเลยไม่ได้ติดตามผลสักเท่าไร

มีอยู่ครั้งรู้สึกตัวเองอย่างกับเป็นหมอใหญ่เลยครับ คือ เย็นวันหนึ่งขณะที่ผมอยู่บนรถทัวร์จะกลับกรุงเทพ แม่ก็โทรมาบอกว่าจะกลับดึกไหม ให้ช่วยไปฝังเข็มให้อี๊หน่อย เขางอเข่าไม่ได้ วันนั้นพอผมลงจากรถไฟฟ้าปุป ก็ขึ้นรถที่แม่ขับมารอทันทีเพื่อไปฝังเข็มให้อี๊ อารมณ์ประมาณลงจากเครื่องบินก็มีคนรับเข้าห้องไอซียูยังไงยังงั้นเลยครับ แหะๆ

แม่บอกกลับไปคราวหน้าถ้ารักษาขาให้แม่หายได้ถือว่าสอบผ่าน

"รอเชนหน่อยละกันนะครับ ปิดเทอมคราวหน้าเชนจะต้องทำให้ขาม้าหายให้ดู"