Synesthesia -- เสียงหวานๆ ดนตรีมีสี
posted on 20 Nov 2007 18:21 by aunlamun in Fun
|
สวัสดีค่ะคุณหมอ ดิฉันมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ คือดิฉันเป็นโรคอะไรก็ไม่รู้ ชอบเห็นตัวเลขเป็นสีน่ะค่ะ เอ่อ..คือ อาจจะอธิบายยากนิดนึงนะคะ เอาเป็นว่ายกตัวอย่างเช่น เวลาดิฉันอ่านหนังสือ ทั้งๆ ที่หมึกพิมพ์มันเป็นสีดำ แต่ดิฉันก็จะเห็นเลข 1 เป็นสีแดง เห็นเลข 2 กับเลข 3 เป็นสีเทา ส่วนเลข 4 เป็นสีน้ำเงิน แบบนี้น่ะค่ะ หรือแม้กระทั่งคำบางคำอย่าง “สมชาย” ดิฉันก็จะเห็นเป็นสีออกส้มๆ ตรงหัวตัวย.ยักษ์ มีออกสีเขียวๆ ด้วยแซมมาด้วย คือมันเห็นของมันขึ้นมาเอง บังคับไม่ได้เลย คนที่บ้านจะเคยชินกับเรื่องนี้ดี เพราะดิฉันเป็นมาตั้งแต่เด็ก โดยส่วนตัวดิฉันเองก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะไม่ได้ก่อให้เกิดปัญหาอะไร จนกระทั่งมาถึงเมื่อเร็วๆ นี้ค่ะ ลูกสาวดิฉันเพิ่งเข้าเรียนชั้นอนุบาล แล้วอยู่มาวันหนึ่งก็กลับมาเล่าให้ฟัง บอกว่า วันนี้ทะเลาะกับเพื่อนที่โรงเรียน เพราะเพื่อนบอกว่าเลข 8 ที่ครูเขียนบนกระดานเป็นสีขาว แต่เธอยืนยันว่ายังไงๆ มันก็สีน้ำตาล สงสัยว่าจะได้เชื้อแม่ไปจริงๆ ด้วย หรือว่ามันเป็นเหมือนกับโรคตาบอดสีแต่ตรงข้ามกันรึเปล่าก็ไม่ทราบ แต่ก็นั่นแหละค่ะ พอรู้ตัวว่าลูกตัวเองก็เป็นด้วย ดิฉันก็เริ่มกังวลน่ะค่ะ ก็เลยอยากจะถามคุณหมอว่า เจ้าอาการนี้มันมีอันตรายอะไรรึเปล่าคะ? มันเกิดจากอะไร? เกี่ยวข้องกับเรื่องประสาทตารึเปล่า? หรือว่าเป็นโรคจิต ประสาทหลอนอะไรบางอย่าง ต้องพาไปรักษาหรือไม่? สำหรับตัวดิฉันเอง ไม่ค่อยได้บอกเพื่อนหรือใครๆ หรอกค่ะ ว่าเป็นโรคนี้ เพราะกลัวว่าประเดี๋ยวคนเค้าจะหาว่าบ้า สติฟั่นเฟือน สำหรับตัวเองน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ดิฉันกลัวลูกจะถูกสังคมรังเกียจน่ะค่ะ ขอคุณหมอช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ ขอบพระคุณมากๆ ค่ะ
|
|
จากคุณ : นุ่น |
|
ความคิดเห็นที่ 3 จากคุณ : นายแพทย์ นพพร วงคำเหลา |
|
อาการของคุณนุ่น ฟังดูเหมือนกับคนที่เป็น synaesthesia นะครับ (อ่านว่า ซินเนสเตเซีย) คือคล้ายๆ กับว่า สายไฟในสมองมันเชื่อมต่อผิด เอาจุดที่ปกติไม่เกี่ยวกันมาเชื่อมโยงกัน ก็เลยทำให้เซ็นส์ 2 เซ็นส์เกิดมิกซ์สับสนกันขึ้นมา อย่างของคุณนี่เกิดจาก เซ็นส์เรื่องตัวเลขกับคำศัพท์มันไปเชื่อมโยงกับเซ็นส์เรื่องสี ถ้าเป็นในรายอื่น ตัวเลขอาจจะไปเชื่อมโยงกับเซ็นส์เรื่องตำแหน่ง ทำให้ทุกครั้งที่นึกถึงเลขอะไรซักอย่าง จะมีตำแหน่งเฉพาะของมันพ่วงมาด้วย อย่างเช่นเลข 1 อาจจะปรากฏเหนือหัว ส่วนเลข 9 อาจจะปรากฏด้านขวาล่าง ทำนองนี้เป็นต้น บางรายสายไฟที่ต่อออกมาจากสมองส่วนรับผิดชอบเซ็นส์เกี่ยวกับเดือน มันบังเอิญโยงไปต่อกับสมองส่วนรับผิดชอบเรื่องสี ก็จะทำให้เห็นแต่ละเดือนเป็นสีต่างๆ กัน แบบนี้ก็มี นอกจากนี้แล้วก็ยังมี synaesthesia อีกมากมายหลายแบบครับ บ้างสายภาพต่อผิดมาผสมกับสายเสียง ทำให้สามารถมองเห็นเสียง หรือได้ยินภาพ แบบนี้ก็มี ผมคิดว่าคุณนุ่นไม่ต้องตกใจเรื่องลูกหรอกนะครับ โรคนี้ไม่ได้มีอันตรายอะไร จะว่าไปมันไม่ควรจะเรียกว่าเป็นโรคด้วยซ้ำ คิดซะว่าเป็นพรสวรรค์หรือเป็นความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ทั่วๆ ไปจะดีกว่านะครับ ที่ผ่านมา มีคนดังที่เป็น synaesthesiaแล้วก็ประสบความสำเร็จอยู่มากมาย อย่างนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลชื่อ ริชาร์ด ไฟน์แมน ก็มีคนสันนิษฐานว่าเขามองเห็นตัวเลขเป็นสี เลยทำให้แก้สมการได้เก่ง ผลการวิจัยก็บอกเหมือนกันว่า คนที่เป็น synaesthesia จะจำเลข อย่างหมายเลขโทรศัพท์ได้ดีกว่า เพราะสามารถใช้สีที่เห็นเป็นเครื่องช่วยจำได้ด้วย คือเป็นประโยชน์มากกว่าโทษซะอีก หวังว่าข้อมูลจากผมคงช่วยคุณนุ่นได้บ้างนะครับ
|
|
ความคิดเห็นที่ 6 จากคุณ : นุ่น |
|
ขอบพระคุณคุณหมอมากค่ะที่แนะนำ ช่วยให้สบายใจขึ้นเยอะเลย อ้อ แล้วก็เรื่องที่คุณหมอเล่าว่ามีคนเห็นวันเดือนปีเป็นสีนั่น ดิฉันก็เป็นเหมือนกันค่ะ ที่ตลกมากก็คือลูกก็เป็นเหมือนกัน แต่เห็นกันคนละสี วันก่อนยังนั่งเถียงกันอยู่ ฉันบอกว่าเห็นวันพุธเป็นสีเหลือง ส่วนลูกบอกว่าเป็นสีม่วง สงสัยกว่าจะโตคงทะเลาะกันอีกหลายเรื่องล่ะค่ะ |
|
ความคิดเห็นที่ 8 จากคุณ : ไข่ย้อย |
|
ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เป็นศิลปินวาดรูป มันบอกว่าเวลาวาดมันจะเปิดเพลงคลาสสิค แล้วก็เห็นเป็นรูปทรงสีสันต่างๆ ค่อยๆ เลื่อนไหลเข้ามาเรื่อยๆ จากซ้ายบ้างขวาบ้าง เป็นก้อนกลมๆ เหลี่ยมๆ เส้นนู่นเส้นนี่อะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด โผล่เข้ามาตามท่วงทำนองของเพลง ตอนแรกผมคิดก็คิดว่า อีนี่จินตนาการสูงส่งมาก แต่ปรากฏมันบอกว่าทั้งหมดนี้มันเห็นจริงๆ แล้วก็เห็นโดยอัตโนมัติด้วย ไม่ได้ใช้จินตนาการเลยแม้แต่น้อย คล้ายๆ กับในหัวมันมีโปรแกรมวินโดว์มิเดียร์ที่โชว์พวกกราฟฟิคประกอบเพลงอินสตอลติดมาด้วย มันอาศัยฟังแล้วก็วาดตามที่เห็น ออกมาวาดเป็นภาพเขียนแนว abstract ขายได้รูปนึงบางทีตั้งเป็นหมื่นเป็นแสน ผมละโคตรจะอิจฉามัน เพราะศิลปินอย่างเราปกติหาแรงบันดาลใจในการเขียนยากจะตาย อ้อ แต่จะว่าไปความสามารถนี้ก็มีข้อเสียเหมือนกันนะ คือมันจะเป็นคนที่ไม่สามารถชวนไปคอนเสิร์ตด้วยได้เลย มันบอกมันทนไม่ไหว ถ้าฟังเพลงดังๆ มันจะเห็นภาพวุ่นวายมากมายเต็มหัวไปหมดจนคลื่นไส้ ปัญหาอีกอย่างนึงของมันก็คือ มันฟังเพลงไปด้วยขับรถไปด้วยไม่ค่อยได้ ภาพที่เห็นมันจะคอยลอยมาบล็อคทำให้มองถนนไม่ถนัด โดยเฉพาะเพลงหลอนๆ อย่างของ GOOSE หรือโมเดิร์นด็อกชุดสามนี่ มันบอกยิ่งไม่ได้เป็นอันขาด เคยเปิดครั้งนึงแล้วถึงกับต้องจอดรถตรงนั้นเลย
|
|
ความคิดเห็นที่ 9 จากคุณ : นายแพทย์ นพพร วงคำเหลา |
|
ครับคุณไข่ย้อย มีคนที่เอาความสามารถพิเศษพวกนี้ไปช่วยประกอบอาชีพอยู่เยอะเหมือนกัน บางคนสามารถแยกแยะโน้ตดนตรีได้อย่างแม่นยำมากเพราะอาศัยสีช่วย เช่นถ้า C ชาร์ป ดังขึ้นมาเมื่อไหร่ เขาจะเห็นเป็นสีฟ้า ถ้าเขยิบไปอีกโน้ตนึงก็จะเห็นเป็นอีกสีนึง ทำให้ช่วยได้มาก ที่ผมรู้จักอยู่คนนึงเป็นนักเปียโนที่เล่นเก่งมากๆ ก็เป็น synaesthesia เหมือนกัน อีกเรื่องนึงที่น่าสนใจ สมัยก่อนมีอยู่ช่วงนึง คนจะพูดกันเรื่องออร่าเยอะใช่มั้ยครับ ประเภทที่ว่าคนบางคนสามารถมองเห็นรังสีออร่าที่แผ่ออกมาจากคนรอบข้างได้ แล้วก็สีของมันจะบ่งบอกถึงอนาคตหรือพลังวิญญาณของเจ้าของร่างได้ ฟังดูออกไปทางไศยศาสตร์ลึกลับหน่อยใช่มั้ยครับ แต่จริงๆ ทุกวันนี้นักวิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่าคนที่เห็นออร่าพวกนี้ก็คือ คนที่เป็น synaesthesia นั่นเอง แต่เป็นพวกที่สมองส่วนสีไปเชื่อมโยงกับส่วนที่รับรู้เรื่องบุคลิคหรืออารมณ์จากสิ่งรอบตัว ยกตัวอย่างเช่นมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเพิ่งอ่านในข่าว เธอสามารถมองเห็นวงแหวนสีรอบหัวหรือชื่อของคนแต่ละคนได้ ถ้าเป็นคนที่ใจดี หรือเป็นเพื่อนสนิท ท่าทางร่าเริงแจ่มใส วงแหวนที่เธอเห็นก็จะออกมาเป็นสีสดใสไปด้วย อย่างเช่นสีเหลืองเป็นต้น ส่วนถ้าใครท่าทางหม่นหมองเศร้าสร้อยหรือไม่น่าไว้ใจ วงแหวนก็จะออกมาสีขุ่นๆ เข้มๆ อย่าง ดำหรือน้ำตาล น่าประหลาดและน่าสนใจดีนะครับ
|
|
ความคิดเห็นที่ 11 จากคุณ : ไข่ย้อย |
|
แวะกลับมาเล่าเรื่องเพื่อนต่อครับ ไม่แน่คุณแทนไท อาจจะสนใจเอาไปเขียนก็ได้นะครับ คือว่าเพื่อนของผม นอกจากมันจะมองเห็นเสียงดนตรีแล้ว มันยังสามารถเห็นสีในสำเนียงการพูดของคนภาคต่างๆ ได้อีกด้วย อย่างเช่น สำเนียงคนใต้จะออกสีค่อนข้างเขียว อีสานออกเหลืองๆ ส่วนสุพรรณจะออกโทนชมพูเรื่อๆ ยังไม่หมดแค่นี้นะครับ มีอยู่ครั้งนึง ผมเผลอจามใส่หน้ามันเสียงดังมาก แต่มันกลับบอกว่า เป็นเสียงจามที่งดงามที่สุดเท่าที่มันเคยเห็นมา มันบอกจามผมมีรูปร่างเป็นแผ่นสามเหลี่ยมบางพริ้วสีเขียวน้ำทะเลแลลุ่มลึก อารมณ์กวีโคตรๆ เพื่อนคนนี้ |
|
ความคิดเห็นที่ 12 จากคุณ : อาจารย์ภาษาไทย |
|
อันว่าโวหารสมมุติที่ปรากฏในวรรณคดีไทยของเรา ประกอบด้วยอุปลักษณ์ประเภทหนึ่งเรียกว่า อาวัตพากย์ ศัพท์คำนี้ แปลเป็นภาษาอังกฤษตรงกับคำว่า synaesthesia ที่พวกท่านกำลังกล่าวถึงอยู่พอดี อาวัตพากย์หมายถึง การนำเอาความรู้สึกจากสัมผัสหนึ่ง ไปใช้อธิบายการรับรู้ของอีกผัสสะหนึ่ง ตัวอย่างจะเห็นได้จากบางสำนวนที่พวกท่านอาจคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว เช่น “เสียงหวาน” เป็นการเชื่อมสัมผัสจากลิ้นไปสู่หู “เหม็นหน้า” จากจมูกไปสู่ตา “รสนุ่ม” จากกายไปสู่ลิ้น และ “บาดใจ” จากกายไปสู่ใจ เหล่านี้เป็นต้น
|
|
ความคิดเห็นที่ 13 จากคุณ : ปลิงทะเลน้ำแดง |
|
ที่อาจารย์พูดมา ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์ตัวเองมากๆ โดยเฉพาะเรื่องรสชาติ อย่างเสียงหวานนี่ คนทั่วไปอาจจะแค่พูดเปรียบเปรย แต่ผมรับรู้ได้โดยตรงเลย แต่ไหนแต่ไรมาแล้ว คำบางคำพอได้ยิน มันจะทำให้ผมรับรู้รสหวานในปากได้จริงๆ แล้วแปลกมาก ความหมายของคำพวกนี้ ไม่เห็นจะเกี่ยวกับรสหวานตรงไหน อย่างคำว่า คำว่า ไม้กวาด สำหรับผมให้รสหวานเหมือนช็อคโกแล็ต สระบุรี ฟังแล้วหวานอมเปรี้ยวเหมือนกินน้ำสตอเบอรี่ รสชาติแปลกๆ อย่างอื่นก็มีอีกเยอะนะครับ อย่างเช่น พระอาทิตย์ เป็นรสหอยทอด ส่วนความมุ่งมั่น เป็นรสมาม่าหมูสับ บางทีไม่ใช่แค่คำศัพท์อย่างเดียว แต่มันลามไปถึงผู้คนและสิ่งต่างๆ ที่ผมเห็นด้วย อย่างบ้านที่ผมอยู่ตอนนี้เป็นรสมันเผา หลานชายผมรสชาติเหมือนเป็ดย่าง ส่วนคุณยายที่เสียไปแล้ว ตอนที่ท่านยังอยู่รสชาติเหมือนนมข้นหวานไม่มีผิด เวลาคุยกับท่านทีไร มันอดน้ำลายไหลไม่ได้ เพราะผมยิ่งชอบกินปาต้องโก๋จิ้มนมข้นหวานอยู่ด้วย จะว่าไปแล้ว นี่เป็นเหตุว่าทำไมผมจึงไม่ค่อยชอบคุยสุงสิงกับใครเท่าไหร่ เพราะคุยทีไร มันมัวแต่นึกถึงรสชาติอาหารในปากทุกที เสียสมาธิจนคุยไม่รู้เรื่อง มิหนำซ้ำรสที่ได้ ก็มักเป็นของอร่อยของโปรดของผมตลอด บางทีก็ดีอยู่หรอก แต่มันก็ทำให้ผมต้องท้องร้องหิวข้าวตลอดทั้งวัน ทรมานมากๆ เคยต้องไปหาหมอเพราะเป็นโรคกระเพาะมาแล้วด้วย นั่นยังไม่เท่าไหร่ครับ ของบางอย่างได้ยินแล้วรสชาติอุบาทว์ก็มี อย่างเวลาใครมานับเลข 6 ให้ผมฟัง ในปากมันจะเกิดรสเหมือนอ้วกน่าขยะแขยงมาก แล้วก็ที่ทำงานผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งชื่อ มาโนชย์ ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อหรือเห็นหน้าเขา ผมจะได้รสเหมือนเคี้ยวขี้หูอยู่ในปาก ที่สำคัญคือผมไม่น่าไปเล่าเรื่องนี้ให้เจ้าตัวมันฟังเลย ทุกวันนี้ มันเลยหาโอกาสแกล้งผม ชอบโผล่หน้ามาแล้วก็ทำเป็นแนะนำตัวบอก “ผมมาโนชย์ ยินดีที่รู้จักนะ” เสร็จแล้วก็ยืนขำ มองดูผมนั่งทำหน้าปะแล่มอย่างสะใจ ที่ผ่านมาผมไม่ค่อยได้บอกใครเรื่องอาการเพราะ กลัวคนเขาจะหาว่าบ้า มีก็แต่มาโนชย์เพื่อนรักเท่านั้นแหละที่รู้ มันก็ดันมาทรยศกันแบบนี้อีก อืมม ยังไงก็ตามครับ วันนี้เป็นวันแรกที่ผมรู้จักคำว่า synaesthesia ต้องขอบคุณผู้ที่เข้ามาโพสต์ในกระทู้นี้มากนะครับ ผมจะกลับไปบอกไอ้มาโนชย์มันว่าความสามารถผมนี่มีชื่อเรียกด้วย
P>S คำว่า synaesthesia ผมอ่านแล้ว ให้ความรู้สึกเป็นรสทุเรียน ผสมกับซอสพริก |
|
ความคิดเห็นที่ 14 จากคุณ : แทนไท |
|
เรื่องของคุณ ปลิงทะเลน้ำแดงสุดยอดมากครับ ผมต้องขอเอาไปเผยแพร่แน่ๆ แล้วก็ขอเสริมนิดนึงด้วยนะครับ ที่ผมอ่านเจอมา ยังมีคนอีกกลุ่มนึงเป็นคล้ายๆ คุณ แต่รสชาติแทนที่จะลิงค์กับคำศัพท์หรือชื่อคน มันกลับไปลิงค์กับกายสัมผัสแทน ยกตัวอย่างเช่น ถ้ากินไก่ รสชาติมันจะแหลมๆ เหมือนมีคนเอาตะปูมาทิ่มฝ่าเท้า ส่วนหมากฝรั่งรสมิ้น พอเคี้ยวแล้วจะเกิดความรู้สึกเหมือนมีคนเอาขนนกมาจักกะจี้ตรงหัวนม แบบนั้นเป็นต้นครับ |
.
.
ไปอ่านมาจากบลอกของพี่แทนเห็นว่าน่าสนใจมากเลยเอามาแบ่งให้อ่านกันครับ ไม่รู้มีใครแถวนี้เป็นกันบ้างหรือเปล่า ฝากประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟังได้นะครับ
จะว่าไปแล้ว ผมตอนนี้ก็มีความสามารถอันนี้เหมือนกันนะครับ ตอนแรกนึกว่าตัวเองประหลาดกว่าชาวบ้าน ที่ไหนได้มีเพื่อนคล้ายๆกันอีกเยอะเลย คือว่า ผม.............
ผม.................
ผม................
ผมมองเห็นโลกเป็นสีชมพูอะครับ ดูสิครับ ชมพู๊..........ชมพู
คนอาไร้............แค่ข้างหลังยังสวยขนาดนี้ สุขสันต์วันเกิดนะคะ คนสวย ยังรักมากมายอย่างสม่ำเสมอเหมือนเดิมคะ
ถ้าต้องการอ่านเรื่องเชิงวิทยาศาตร์เพื่อประดับสมองอีกนิดเชิญที่นี่ครับ
วันนี้ของเปิดเพลงฝรั่งสักวัน แด่ผู้มีความสามารถพิเศษ เพลงนี้ Superman ครับ

เข้ามายิ้มกับคนที่เห็นโลกเป็นสีชมพู๊ ชมพู แล้วร่วมอวยพรวันเกิดให้คนหลังสวยด้วยค่ะ
โลกเรานี้ก็มีอะไรประหลาดๆอีกแยะที่เราไม่รู้แฮะ ถ้าเป็นโรคประเภทเหล่านี้จริงๆ คงจะประหลาดมากๆเลยเน๊อะ

อืม ... มีอาการแบบนี้จริง ๆ หรอเนี่ย
#1 By # li DarK_SpritE il # on 2007-11-20 19:10