หยินและหยาง

"โดเรม่อนนนนนนนนนนนนนนน" โนบิตะวิ่งเข้าห้องก่อนกระโดดเข้าใส่โดเรม่อนอย่างรวดเร็ว

"โนบิตะ นายเป็นอะไรไป"  โดเรม่อนถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ลืมทำการบ้าน ตื่นสายไปเรียนไม่ทัน โดนอาจาร์ยให้ยืนหน้าชั้น โดนไจแอนท์แกล้ง โดนหมากัดเพราะไปเหยียบหางมัน โดนรถเฉี่ยวเพราะไม่ได้มองไฟแดง โดนแม่ว่าเพราะเอาแต่นอนกลางวัน โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"

"อืมๆ " โดเรมอนยกชาขึ้นจิบช้าๆ พร้อมยัดแป้งทอดคำสุดท้ายเข้าปาก

"นี่นายไม่เห็นใจชั้นเลยเหรอ" โนบิตะทวงถามความเห็นใจตามฟอร์ม ก่อนปล่อยโฮชุดที่สอง "โฮๆๆๆๆๆๆๆ" 

และก็ดั่งเช่นทุกครั้งโดเรมอนทนหนวกหูไม่ไหวก่อนควักของวิเศษออกมาจากกระเป๋าสี่มิติ

"ฉันไม่อยากให้ของวิเศษนายอีกแล้วละ เพราะให้ไปก็ไม่เห็นนายจะดีขึ้นซักที เพราะฉะนั้นของวิเศษชิ้นนี้จะเป็นชิ้นสุดท้ายที่ฉันจะให้นายแล้วนะ ถ้าหากจะแก้ปัญหาต้องแก้ที่จุดเริ่มต้นสิ"

"จุดเริ่มต้น? อะไรที่เป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาละ?"

"ตัวนายเองยังไงละ" โดเรม่อนตอบ

.

. 

ครับ ทุกปัญหานั้นผมว่าสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ๆได้ว่า

1. ปัญหาที่เกิดจากตัวเราเอง

2. ปัญหาที่เกิดจากคนอื่น 

แต่บังเอิญว่า ปัญหาที่เกิดจากคนอื่นนั้นถ้ามองอย่างจริงจังก็จะรู้ว่า หากตัวเราเองไม่มองมันให้เป็นปัญหา มันก็ไม่ใช่ปัญหาครับ เพราะฉะนั้นจึงสรุปได้ว่า ปัญหาจริงๆแล้วก็เกิดจากตัวเราเองอยู่ดีนั่นแหละครับ 

มีปัญหาก็จำต้องแก้ไข วิธีการก็แล้วแต่คน แต่วันนี้โดราเชนขอเสนอ หนังสติ๊กดัดนิสัย เป็นหนึ่งตัวเลือกให้เพื่อนๆครับ

วิธีการคือ คุณต้องรู้ก่อนว่าอยากจะแก้ไขสิ่งใด กำหนดเป้าหมายให้ชัดเจน แล้วก็เอาหนังสติ๊ก (หนังยางนะแหละครับ) มาเส้นนึง หาเส้นหลวมๆหน่อยก็ได้ครับจะได้ไม่รัดมากเกินไป แล้วก็ใส่ไว้ตรงข้อมือทำนองเหมือน wrist band กิ๊บเก๋ จากนั้นเมื่อสิ่งที่คุณต้องการแก้ไขแสดงตนออกมา คุณก็จับหนังสติ๊กที่ข้อมือ ดึงให้ตึงๆ แล้วก็........................ปล่อยมือในทันใดครับ

"เพียะ อูยยยยยยยยยยยยยส์ เจ็บ "

ทำทุกครั้งที่สิ่งที่คุณต้องการจะแก้ไขหลุดออกมาครับ ต้องดีดให้เจ็บหน่อยนะครับ เพราะ "เจ็บมันถึงจำ" ไงครับ    ผมลองกับตัวเองมาแล้ว ได้ผลดีมากอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ผลการทดลองยังน้อยอยู่เลยให้เพื่อนๆเอาไปลองกันเองดีกว่า

ก่อนหน้านี้ผมมีพฤติกรรมผิดปกติอยู่อย่างนึงครับ คือ ช่วงนั้นผมอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องเกิดลมในท้องเนื่องจากกินน้ำผิดวิธี หรืออื่นๆ แล้วนำไปสู่โรคต่างๆมากมาย เลยเกิดอาการหลอนตัวเองครับ กลัวลมเข้าท้องขึ้นสมอง  เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ผมอ้าปากพูด หรือเคี้ยวหมากฝรั่ง หรือการทำกระพุ้งแก้มป่องๆ ผมจะรู้สึกว่ามันมีลมค้างอยู่ในปากและผมก็ไม่อยากจะกลืนมันลงไป กลัวท้องจะอืด ผมเลยพยายามพ่นลมออกจากปากตัวเองแทน นึกถึงตัวเองตอนนั้นลักษณะคงเหมือนปลาทองเป่าฟองอากาศออกจากปากยังงั้นเลยมั้งครับ

ผมก็รู้ตัวนะครับว่ามันเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมด้วยประการทั้งปวง คนบ้าอะไรวะอยู่ดีๆมานั่งเป่าลมออกจากปาก แต่มันห้ามไม่ได้ครับ มันเผลอตัวแล้วก็ติดมาเป็นอาการเลย

ยามนั้นเองที่ผมนึกคำของเพื่อนที่พูดถึงเรื่องหนังสติ๊กดัดนิสัย ผมก็เลยลองทำครับ โอ้ววว คุณพระช่วย มันช่างวิเศษเสียนี่กระไร เพียงผมใช้มันควบคุมความประพฤติผมเป็นเวลาหนึ่งวัน พอวันรุ่งขึ้นไอ้พฤติกรรมนี้ก็ดีขึ้นอย่างมาก สัก 80%ได้มั้งครับ วันนั้นผมก็ถอดหนังสติ๊กออก แล้วก็ลืมไป ไม่ได้คิดถึงมันอีกเลย มารู้สึกตัวอีกทีนึงก็ตอนที่ค้นพบว่าตัวเองไม่มีพฤติกรรมนั้นอีกต่อไปแล้ว เจ๋งจริงๆ

วิธีการนี้แก้อะไรได้บ้าง  แก้ได้แทบทุกอย่างเลยครับผมว่า บางคนอาจจะมีพฤติกรรมไม่พึงประสงค์อื่นๆ เช่น ชอบเผลอกระพริบตาถี่เวลาเจอหนุ่มหล่อๆ หรือ ชอบเสยผมจนเสียบุคลิก หรือชอบกินจุบกินจิบ ปากอยู่ไม่สุก เหล่านี้สามารถจะลองใช้หนังสติ๊กดัดนิสัยได้หมดเลยครับ

และใช่ว่าวิธีนี้แก้ได้แต่พฤติกรรมการแสดงออกนะครับ มันสามารถแก้ไปได้ถึงจิตใจของคุณเลยด้วย เช่น ถ้าคุณเป็นคนโกรธง่าย ชอบเครียด มีนิสัยที่ไม่ดีอะไร ก็สามารถใช้ได้ครับ

ข้อแนะนำคือ ให้แก้ไปทีละอย่างครับ ตั้งเป้าหมายซะอย่างนึงดีกว่าครับ ไม่งั้นอันนั้นก็จะแก้ ไอ้นี่ก็ไม่ชอบ ดีดจนเนื้อแดงเถือกจิตใต้สำนึกยังงงอยู่เลยว่าตกลงตูผิดตรงไหนบ้างวะเนี่ย  อีกทั้งเพื่อนๆอาจจะใส่เพิ่มจำนวนหนังสติ๊กเป็นสองสามเส้นก็ได้ครับ แบ่งเป็นระดับๆไปว่าพฤติกรรมนี้แค่เส้นเดียวดีดก็พอ อันนั้นแย่หน่อยขอสองละกัน  อันนั้นแย่มากแฮตทริคเลยน่า เป็นต้น

จุดสำคัญที่สุดของวิธีนี้คือ การมีสติและรู้จักตนครับ คนเราเกิดมาไม่มีความสมบูรณ์แบบ คนที่คิดว่าดีพร้อมมักมองข้ามข้อเสียของตัวเอง ถ้าคุณสามารถมองเห็นถึงข้อเสียของตัวเองได้ เวลาข้อเสียนั้นๆแสดงออกมาก็มีสติรู้ตัว แบบนี้แหละครับที่พร้อมจะได้รับการแก้ไข  "รู้ว่าตัวเองไม่ดี นั่นละที่เรียกว่าดีครับ"  วันนี้โดราเชนแจกของวิเศษไปแล้ว หวังว่าปัญหาของเพื่อนๆจะได้รับการแก้ไขอย่างทันท่วงทีนะครับ

แถมท้าย วันนี้เจอเด็กจีนอายุประมาณห้าขวบ เดินนำหน้าพ่อแม่ระยะนึง ก่อนจะหันมาถามพ่อแม่ว่า "请问, 你们能走快一点吗?" (แปลว่า ขอถามนิดนะคะ เดินกันเร็วหน่อยเป็นแมะ") เริ่มต้นประโยคด้วยคำสุภาพ ก่อนจะกวนเท้าด้วยคำถามแบบนี้  เกรียนจริง ได้ยินแล้วอยากเอาหนังสติ๊กไปดีดปากมัน

ป.ล. ผมก็อยากดังขึ้นปกกะเขาบ้างเหมือนกัน ใครสนใจจะดังบ้างก็ตามลิงค์ไปเลยครับ http://www.magmypic.com/

ใครอยากได้หมีเชนกลับไปเลี้ยงที่บ้านซักตัวไหมครับ กินไม่เยอะครับ แค่เลี้ยงด้วยความรักก็พอแล้ว ฮิ้ววววววววว (ผู้ชายไม่ต้องติดต่อมานะ )

งานกีฬาสีที่มหาลัยครับ แข่งเสร็จแล้วก็โดดฉลองซะหน่อย