หยินและหยาง

วันดีคืนดีได้รับอีเมลมาว่า

"บังเอิญไปเจอเวปของหมอเชน โดยการค้นคำว่า เสมหะมาจากไหน ในกูเกิ้ล แล้วก็ได้พบบทความดี ๆ หลายบทความ ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การดื่มน้ำ การนอน ฯลฯ ชอบมากค่ะ เหมือนได้พบเวปที่แสวงหามานาน

คือว่า ฝันไว้ตั้งแต่เด็ก ๆ ว่าอยากเรียนหมอ แต่ด้วยเหตุผลกลใดก็ไม่รู้ กลายมาทำงานแบงก์ สองปีก่อน จู่ ๆ ก็ป่วยเป็นโรคไขข้ออักเสบ (Reiter's Syndrome) ทานยาไปได้ประมาณหกเดือน ก็ตับอักเสบรุนแรง (ค่าตับแปดร้อยกว่า ๆ) คุณหมอที่รักษา ก็เลยบอกว่า ให้หยุดทานยา และรักษาด้วยการฝังเข็มแทน แรก ๆ ก็คุมอาการไม่ค่อยอยู่ แต่ตอนนี้ โอเคแล้ว ควบคุมอาการไว้ได้ ก็ไปฝังเข็มสัปดาห์ละครั้ง (จากเมื่อก่อน ฝังเข็มสัปดาห์ละสองครั้ง) ก็เลยเป็นจุดเริ่มต้นให้มาสนใจเรื่องการฝังเข็ม เพราะรู้สึกว่ามันมหัศจรรย์เหลือเกิน ไม่ต้องกินยา ก็หยุดอาการได้ ถึงแม้ว่าจะมีอาการกำเริบบ้าง ก็ยังไม่หนักหนา ฉีดยาเฉพาะที่ก็หาย

ช่วงปลายปีก่อน เป็นป่วยเป็นหวัด มีน้ำมูก เสมหะ ไม่ยอมหาย ก็เลยสงสัย ว่าหวัดหายแล้วทำไม น้ำมูก กับเสมหะไม่ยอมหาย ก็เลยเข้ากูเกิ้ลค้นหา ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมาเจอเวปที่ให้ความรู้อย่างดีเช่นนี้ ถือว่าเป็นบุญของตัวเองเลยทีเดียว หลังจากปฏิบัติตัวใหม่ เรื่องการกินน้ำ การนอน ก็อาการดึขึ้นตามลำดับ น้ำมูกลดลง เสมหะลดลง จนหายสนิท เหลือแค่คัดจมูกตอนเช้า ๆ ซึ่งถือว่า โอเคมากเลย

อ่อ และหลังจากมาทานน้ำ ทานอาหารอย่างถูกหลัก อาการปวดท้อง ท้องผูก ก็หายไป (เชื่อมาตลอดว่า ต้องทานน้ำมาก ๆ ท้องจะได้ไม่ผูก แต่เหมือนว่ายิ่งทานมากแค่ไหน ก็ไม่เห็นหายท้องผูก) ตอนนี้ ระบบขับถ่าย โอเคมั่กๆ ก็เลยยิ่งเป็นแรงกระตุ้น ให้อยากศึกษาศาสตร์ด้านนี้ อย่างน้อยก็เติมเต็มความฝันตัวเอง เพราะทรัพย์เริ่มอำนวยให้ทำได้

ฝันจากวัยเด็กมันยิ่งใหญ่ ผลักดันให้บริจาคอวัยวะและร่างกาย เผื่อว่าวันนึงหายตายไป อย่างน้อยก็ได้เป็นอาจารย์ใหญ่กะเขาบ้าง จึงเขียนมาขอบคุณที่แบ่งปันความรู้ดีๆ ขอให้หมอเชนเจริญ ๆ นะคะ และหากวันใดพร้อมไปสานฝันให้ตัวเองโดยการไปเรียนเป็นหมอที่เมืองจีนแบบหมอเชนบ้าง จะอัพเดทมาให้ทราบกันอีกทีค่ะ

ขอบคุณค่ะ"

  .

.

.

เป็นธรรมดาที่พอคนเขียนบล็อกไปพักนึงแล้ว มักเกิดหวนนึกถามขึ้นมาว่าตนเองเขียนบล็อกไปทำไม ดั่งนักเดินทางที่ตั้งเป้าหมายก่อนออกเดินทาง แต่ระหว่างทางกลับคล้ายลืมเป้าหมายนั้นหลงทางไปไกล ผมว่าการหาเวลามานั่งทบทวนเป้าหมายของตนเป็นครั้งคราวนั้นเป็นสิ่งสำคัญนะครับ มันคงช่วยประหยัดเวลาจากการหลงทางไปได้มากเลยทีเดียว

ตอนเริ่มเขียนบล็อกผมก็ตั้งเป้าหมายไว้เช่นกัน เป้าหมายนั้นคือ อยากจะทำให้แพทย์แผนจีนเป็นที่ยอมรับ เขียนด้วยภาษาง่ายๆให้คนทั่วๆไปก็เข้าใจ เปลี่ยน"ลุค"ของแพทย์จีนไม่ให้มันดูโบราณคร่ำครึในสายตาคนทั่วไป (จะเรียกว่า rebrand แพทย์จีนได้ไหมนะ หึๆ) แต่เป้าหมายที่สำคัญอีกข้อนึงนั่นก็คือ คนอ่านได้ประโยชน์จากงานของผมครับ

เขียนมาจนถึงตอนนี้ผมออกนอกลู่นอกทางก็หลายครั้ง จำนวน comment หรือ pageview เข้ามาในความคิดคำนึงก็บ่อย เดินหลงทาง ลืมเป้าหมาย ได้คิดใหม่ ปรับปรุงใจ แต่ของมันหลงทางกันได้นี่..................

...................ผมต่างหากครับที่ต้องเป็นฝ่ายขอบคุณสำหรับ feedback ดีๆแบบนี้ มันคอยย้ำเตือนให้ผมจำได้ว่าผมเขียนบล็อกไปเพื่ออะไร

related links:

ไม่ได้เป็นหวัดแล้วเสมหะมาจากไหน

Super Recommended ดื่มน้ำอย่างไรให้ถูกต้อง

ปรัชญาดอกไม้ริมทาง - นอน นอนเถิดนอน อยากให้เธอเข้านอน

ป.ล. เพลงนี้ 知足 แปลว่า "รู้จักพอ" ครับ