หยินและหยาง

ตั้งชื่อไว้แบบนี้ไม่ใช่ว่าจะดักใครหรอกนะครับ คนเป็นหมอเขาไม่ลามกกันร้อกกก

เนื้อ นม ไข่ในที่นี้ผมหมายถึงเนื้อสัตว์ต่างๆ นมวัว และไข่เป็ดไข่ไก่พวกนี้ต่างหากครับ ฟังดูก็ของดีๆทั้งนั้น บำรุงกำลังจะตาย เป็นพิษได้ยังไงกันหมอ อันนี้คงต้องบอกว่า

"เธอดีเกินไป"

โอ๊ยยยยยย เจ็บ......เนื้อนมไข่มันคงเซ็งเหมือนผู้ชายดีๆแถวนี้ที่เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ทำงานหามรุ่งหามค่ำหาเงินมาประเคน นี่กูผิดอีกสินะที่ดีเกินไป โอเค้...

แต่อะไรๆถ้ามันดีเกินไป มันมักจะเปลี่ยนเป็นไม่ดีได้ครับ เป็นไปตามหลักหยินและหยางที่ว่า เมื่อหยินถึงที่สุดแล้ว หยินจะกลายเป็นหยาง

ในทางแพทย์จีนนั้นมีสาเหตุของการเกิดโรคอยู่ไม่มากครับ ไม่ว่าจะโรคอะไร อาการแบบไหนก็สามารถพอจะใช้สาเหตุเหล่านี้อธิบายได้ทั้งนั้น หนึ่งในสาเหตุยอดฮิตนั้นก็คือ "การกินดีอยู่ดีเกินไป" ครับ

ในที่นี้เขาหมายถึงกินของมันๆ ของเลี่ยนๆต่างๆครับ ใครเคยกินเหลาคงรู้ว่าอาหารจีนนั้นอุดมไปด้วยน้ำมันมาก แบบว่าสามารถเทน้ำมันจากผัดผักหนึ่งจานไปทอดไข่เจียวได้อีกห้าฟองเลยทีเดียว แต่ไม่ใช่ว่ามองไม่เห็นน้ำมันอย่างชีสต่างๆจะเป็นข้อยกเว้นหรอกนะครับ อย่าพึ่งได้ใจไป

ของมันๆเลี่ยนๆเหล่านี้ แพทย์จีนมองว่าเป็น "ความชื้น" ซึ่ง "ม้าม" อวัยวะหลักในการย่อยอาหารเกลียดที่สุดครับ ความชื้นจะทำให้การทำงานของม้ามแย่ลง อ่อนแรงลง ทำให้เราไม่อยากอาหาร ท้องอืดแบบที่อีโนเรียกพ่อ พะอืดพะอม อยากอาเจียน บางทีถึงขั้นแค่ได้กลิ่นของมันๆเลี่ยนๆก็อยากอาเจียนแล้ว หรือถ้ายังกินอีกก็จะปวดท้องแถวๆสีข้าง อาจจะลามไปถึงหลังด้วย ถ้าอาการหนักมากๆก็ถึงขั้นท้องเสีย หรือกินอะไรก็ออกมาเป็นแบบนั้น (อาหารไม่ผ่านการย่อยเลย)

พอม้ามชื้นแล้ว ก็จะเกิดเสมหะขึ้น ซึ่งเสมหะนี้ไม่ได้หมายถึงเฉพาะที่เราขากออกมาทางปากอย่างเดียวนะครับ มันยังมีเสมหะอีกประเภทที่มองไม่เห็น จะมองว่าเป็นไขมันเกาะตามเส้นเลือดก็ได้ครับ แล้วเสมหะเนี่ยมันขยับไปตามที่ต่างๆของร่างกายได้ครับ ไปที่ปอดก็หายใจลำบาก เป็นหอบหืด ไปที่หัวใจก็เจ็บหน้าอก หัวใจเต้นผิดปกติ ขึ้นหัวก็อาจจะเวียนหัว ปวดหัว อัมพฤกษ์ อัมพาตได้ (ไขมันอุดตันในเส้นเลือด เส้นเลือดสมองตีบ) สรุปคือมันเป็นบ่อเกิดของโรคทั้งปวงอย่างนึงเลยครับ เราจึงควรจะป้องกันมันก่อนที่มันจะพัฒนาเป็นโรคร้ายแรงต่อไป

พวกคนไข้แผนกระบบการย่อยอาหารเนี่ย เนื้อนมไข่จะเป็นพิษกันเยอะครับ เพราะฉะนั้นเวลาถามประวัติคนไข้แผนกนี้นี่พวกหมอท่าทางจะเหมือนกับตำรวจกำลังสอบปากคำเลยครับ พยายามเค้นให้คนไข้บอกให้ได้ว่าไปกินอะไรมา ซึ่งคนไข้จะเหมือนผู้ร้ายปากแข็งครับ ปฎิเสธท่าเดียว เช่น

คนไข้: ปวดท้องครับหมอ

หมอ: ช่วงนี้กินอะไรมา

คนไข้: ไม่ได้กินอะไรเลย

หมอ: เนื้อสัตว์กินไหม

คนไข้: ไม่กิ๊นนนนน ไม่กินเนื้อมาตั้งนานแล้วครับ

หมอ: นมละ

คนไข้: ม่ายยยย

หมอ: ไข่ละ

คนไข้: เอ่อ กินไข่ไม่ได้เหรอครับหมอ

เอวัง

หรือบางคนดูแลตัวเองดีมาก คำถามง่ายๆไม่สามารถปราบเขาได้ครับ เช่น

หมอ: เนื้อ นม ไข่ กินไหม

คนไข้: ไม่กิ๊นนนนนน โถ่ หมอ ผมรู้น่าว่ากินอะไรไม่ได้บ้าง

หมอ: น้ำแกงกระดูกหมูละ

คนไข้: เอ่อ 

เอวัง น้ำแกงนั่นแหละครับ มันๆทั้งน้าน

คนไข้ที่มาหาหมอแผนกนี้ส่วนใหญ่ก็จะมีอาการเพียบพร้อมครับ หุ่นอวบอ้วน ความดันสูง ไขมันในเลือดสูง เบาหวาน ถุงน้ำดีโต ตับอ่อนผิดปกติ ไขมันพอกตับ โอ้ยสารพัด แล้วพอบอกว่าเนื้อ นม ไข่ ห้ามกินนะ ก็บ่นใหญ่ กินอะไรไม่ได้ เดี๋ยวผมขาดสารอาหารทำไง

ขาดสารอาหาร????

แช่แฟ้บ!!!!!! ถ้าขาดสารอาหารจริงคุณจะมีวันนี้ไหมเนี่ย เถียงได้ซากอ้อยมาก

นี่สรุปอ่านบล็อกผมแล้วอะไรก็ห้ามกินใช่ไหม..........ไม่ใช่หรอกครับ กินได้ครับ ผมก็ชอบกินบลูเบอรี่ชีสพายจะตาย แค่จะกินอะไรก็อย่าให้มากเกินไปครับ อันนี้ไม่มีใครบอกได้หรอกครับว่ากินได้แค่ไหน บางคนบอกว่างั้นฉันปรับเปลี่ยนวิธีการกินดีกว่า กินอาหารเหลาอาทิตย์ละครั้งก็พอ กำลังดี แต่ "ม้าม" ของเราเขาคิดแบบนี้หรือเปล่า ความพอดีของเขาอาจจะอยู่ที่เดือนละครั้ง สามเดือนครั้ง หรือปีละครั้งก็ได้ ไอ้ทางสายกลางที่มาจากความพอใจของตัวเองเนี่ยมันไม่กลางจริงหรอกครับ

คนเราแต่ละคนเนี่ยมันมีต้นทุนในการการกินของมันๆเลี่ยนๆนะครับ มันมีขีดจำกัดเหมือนกัน ถ้าเกิดคุณโหมกินของอร่อยๆ จัดหนักๆทุกมื้อ ต่อไปพอต้นทุนหมดคราวนี้แหละคุณเอ๊ย อย่าว่าแต่ของหวาน ขนมเค้กทั้งหลายเลย กระทั่งเนื้อนมไข่ก็กินไม่ได้ ต้องกินข้าวต้มผักดองไปตลอดชีวิตที่เหลือ แสนจะไม่คุ้มเลย สู้อร่อยน้อยๆแต่อร่อยนานๆดีกว่าครับ

ก่อนจบก็ขอออกตัวก่อนว่า คนที่กินมันๆเลี่ยนๆมาไม่กี่ปี อายุยังน้อยอยู่ ยังไม่ต้องมาเถียงผมนะครับ อายุสี่ห้าสิบแล้วค่อยมาเจอกันครับ ตอนนั้นผมจะรอเปิดยาจีนให้

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ถ้าเนื้อนมไข่เป็นพิษละก็ อ๊างงงง

(น้องอ้อย) 

เราก็หันมาทานอะไรเบาๆแต่อร่อยได้เหมือนกันสิครับ แอร๊ยยยย

(Yuko Ogura)

ไหนบอกว่าคนเป็นหมอไม่ลามกไง 

ก็.....ทางสายกลางครับทางสายกลาง