หยินและหยาง

ตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ว่าผมจะเรียนได้คะแนนดีสักกี่ครั้ง แม่ก็จะบอกว่ายังมีเพื่อนอีกหลายคนที่เรียนเก่งกว่า แม่ไม่ค่อยชมผมแต่มักจะนำลูกๆไปเปรียบเทียบกับคนอื่นที่ดีกว่า นี่เป็นวิธีการสอนของแม่ผม แม่มาบอกตอนโตแล้วว่าไม่อยากให้ลูกเหลิง และไม่อยากให้ลูกหยุดพัฒนาตัวเอง  

ตอนนั้นผมไม่เข้าใจแม่หรอกครับ ผมรู้สึกแต่ว่าเราทำได้ดีแล้ว มีอีกตั้งหลายคนที่ด้อยกว่าเรา ทำไมยังต้องไปเทียบกับคนอื่นอีก พอนานวันเข้าผมก็ไม่ได้ให้ความสนใจเวลาแม่เอาผมไปเปรียบเทียบกับใคร อาจเป็นเพราะผมต้องการปกป้องจิตใจของตัวเองไม่ให้รู้สึกกระทบกระเทือนและน้อยใจจนเกินไป

แต่ลึกๆแล้วผมรู้อยู่เสมอว่า ผมอยากให้แม่ชมผมบ้าง อยากให้แม่ภูมิใจในตัวผม  

ตั้งแต่จำความได้ ผมจำได้ว่าแม่เคยบอกว่าภูมิใจในตัวผมเพียงครั้งเดียว คือตอนที่ผมไปสัมภาษณ์ทำงาน part time เป็นล่ามขององค์กรนานาชาติแห่งหนึ่งแล้วเป็นหนึ่งในเจ็ดที่ได้รับเลือก ตอนนั้นผมดีใจมาก ดีใจยิ่งกว่าเงินก้อนที่จะได้รับจากการไปทำงานซะอีก

ชีวิตผมจนถึงตอนนี้เรียกได้ว่ามีแต่การเรียนหนังสือ ผมเคยเป็นมนุษย์เงินเดือนเพียงเดือนครึ่ง ซึ่งนั่นก็ไม่ควรจะนับว่าผมมีประวัติการทำงานสักเท่าไร ผมจัดว่าเป็นเด็กเรียนดี นั่นคือสิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจในตัวเอง แต่เป็นแค่เด็กเรียนดีแล้วยังไงละ ในเมื่อผมยังไม่ได้เรียนดีสุดๆ หรือมีงานมีการตำแหน่งสูงๆ เงินดีๆได้เหมือนลูกคนอื่นเขา

จนวันนี้เอง หลังจากที่ทางมหาวิทยาลัยส่งชื่อผมไปได้เดือนกว่าๆ ผมก็ได้รับการประกาศจากรัฐบาลจีนให้ได้รับทุนการศึกษาต่อปริญญาโท เป็นทุนที่ครอบคลุมตั้งแต่ค่าเรียน ค่าใช้จ่ายประจำเดือน ค่าที่พัก รวมทุกอย่างครบหมดตลอดระยะเวลาสามปีของป.โท  และผมเป็นหนึ่งในสองร้อยนักศีกษาต่างชาติทั่วประเทศจีนที่ได้รับทุนในปีนี้

ครับ ผมเป็นนักเรียนทุนรัฐาลจีนไปเรียบร้อยแล้ว

ผมรีบโทรไปหาแม่ทันทีที่รู้ข่าว หลังจากที่คุยกันสักพักหนึ่ง ผมก็ถามแม่ว่า

"ม้าครับ.....ม้าภูมิใจไหมครับที่เชนได้ทุน"

"ภูมิใจสิ"

"เชนก็ดีใจนะที่ม้าภูมิใจ"

ก็เท่านี้ละครับที่ผมต้องการ ความภูมิใจของแม่ผม ผมว่าคนเราต้องการการยอมรับนะ โดยเฉพาะจากคนที่เรารัก

ป.ล. ผมยังไม่เคยส่งเงินให้แม่ใช้หรอกครับ ก็คนยังไม่เคยทำงานนี่นะ แต่โดยรวมแล้วผมว่าเพลงนี้มันตรงกับชีวิตผมจัง ก็ผมมันเด็กบ้านนอกในเมืองจีนนี่นะ ม้าครับ "ฝันเป็นจริงเมื่อไร คงได้กลับไปดูแล"ม้านะครับ ถ้าตอนนี้ได้อยู่ใกล้แม่ก็ดีสินะ กอดกันร้องไห้หน่อยดีไหมม้า

เนื้อเพลง: เด็กบ้านนอก by ไอน้ำ
อัลบั้ม: คิดถึงแม่

    จากบ้านนอกสู่เมืองฟ้า เดินมาตามหัวใจ
จากมาตามความฝันที่ใฝ่ หวังว่าต้องได้ดี
บ้านวันนี้เหมือนเดิมมั๊ย ไม่ได้ไปก็หลายปี
ห่วงบางคนที่แสนดี ตอนนี้แม่ทำอะไร

กอดตัวเองเมื่อยามเหงาอุ่นไม่เท่าแม่กอด
เหนื่อยก็ดูรูปแม่ตลอดเหมือนเป็นแรงผลักใจ
พ่อคงดื้อเหมือนเดิมหนอ น้องก็กวนแม่วุ่นวาย
ปล่อยมั่งนะอย่าเครียดไป ผ่อนคลายซะบ้างดีกว่า

ส่งเงินให้ใช้ได้รับใช่มั๊ย ใช้ไม่พอบอกนะ
จะซื้อกับข้าวซื้อเสื้อผ้า เอาที่ตามใจแม่
ฝันเป็นจริงเมื่อไหร่ คงได้กลับไปดูแล
เหนื่อยยังไงก็ตามแต่ จะทำให้แม่ภูมิใจ

เด็กบ้านนอกกลางเมืองฟ้า จะไม่เดินหลงทาง
เก็บเอาคำที่แม่ได้สั่ง สอนตัวเองขึ้นใจ
แม้ต้องล้มสักพันหน พร้อมจะทนและสู้ไป
หยิบเอาดาวที่ยิ่งใหญ่เอาไปมอบให้แม่

ส่งเงินให้ใช้ได้รับใช่มั๊ย ใช้ไม่พอบอกนะ
จะซื้อกับข้าวซื้อเสื้อผ้า เอาที่ตามใจแม่
ฝันเป็นจริงเมื่อไหร่ คงได้กลับไปดูแล
เหนื่อยยังไงก็ตามแต่ จะทำให้แม่ภูมิใจ

ส่งเงินให้ใช้ได้รับใช่มั๊ย ใช้ไม่พอบอกนะ
จะซื้อกับข้าวซื้อเสื้อผ้า เอาที่ตามใจแม่
ฝันเป็นจริงเมื่อไหร่ คงได้กลับไปดูแล
เหนื่อยยังไงก็ตามแต่ จะทำให้แม่ภูมิใจ

เหนื่อยยังไงก็ตามแต่จะทำให้แม่ภูมิใจ

.

.

.

ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ จับภาพได้ห้าแสนพอดีเลย เลขสวยจริงๆ